Arpej tabanlı doğaçlama, bir akorun notalarını (kök, üçlü, beşli, yedili gibi) sırayla veya farklı düzenlerde çalarak melodik çizgiler kurma yöntemidir; bu yaklaşım, doğaçlamanın her zaman akorla uyumlu kalmasını garanti eden en güvenilir tekniklerden biridir.
Bebop döneminde Charlie Parker ve benzeri isimlerin geliştirdiği yaklaşımda, arpejlere kromatik geçiş notaları eklenerek daha akıcı ve 'içeri-dışarı' hareket eden çizgiler oluşturulur; bu, arpejin katı yapısını daha müzikal ve doğal bir akışa dönüştürür.
Dörtlü akorların (7'li akorlar) ötesinde 9'lu, 11'li ve 13'lü uzatılmış arpejleri kullanmak, doğaçlamaya daha zengin ve çağdaş bir renk katar; ancak bu genişletilmiş arpejlerin önce temel dörtlü hâlleriyle sağlam biçimde öğrenilmesi önerilir.
Arpejleri çalışırken yalnızca yukarı doğru değil, aşağı doğru ve farklı başlangıç notalarından (örneğin üçlüden veya beşliden başlayarak) çalışmak, doğaçlama sırasında daha esnek ve öngörülemez melodik seçenekler üretmeyi kolaylaştırır.
Arpej çalışması, doğaçlama sırasında 'hangi nota akora uyar' sorusuna en hızlı yanıtı veren yöntemlerden biridir. Derslerimizde yeni başlayan doğaçlama öğrencilerine ilk aşamada arpej tabanlı çalışmayı, skala tabanlı çalışmadan önce öneriyoruz.